Opmerkingen en samenvatting over het geloof van Imam At-Tahawi's LA TAHAWIYYA, door Abu Jafar At-Tahawi, van Salih Ibn Fawzan

“Dit is het geloof van de Imam Abū Ja`far Aḥmad aṭ-Ṭaḥāwī (overleden in 321 H.), waarin hij de geloofsbelijdenis van de vrome voorgangers en degenen die hen volgden onder de leden van de Mensen van de Sunna en de Groep vermeldt, met name de Imams van de Hanafitische jurisprudentieschool, waarvan Imam Aṭ-Ṭaḥāwī een aanhanger was. Hij toonde zijn doel in de inleiding, zeggende:

“Dit is een verklaring van het geloof van de Mensen van de Sunna en de Groep volgens het advies van de rechtsgeleerden van deze religie: Abū Ḥanīfah An-Nu`mān ibn Thābit al-Kūfī, Abū Yūsuf Ya`qūb ibn Ibrāhīm al-Anṣārī en Abū `Abdillāh Muḥammad ibn Al-Hasan ash-Shaybānī en de grondbeginselen van de religie waarin zij geloofden en waarmee zij het welbehagen van de Heer der werelden zochten.”

Vervolgens ging hij over tot de vermelding van de grondbeginselen van deze overtuigingen, waarbij hij 105 zinnen noemde die de algemene overtuigingen van de Mensen van de Sunna en de Groep bestrijken. Hij begon met de verduidelijking van de Eenheid van Allah de Verhevene, waarbij hij een deel van de Attributen van Zijn Heerschappij noemde, verheven is Hij, zoals het Leven, het feit dat Hij Zichzelf doet voortbestaan en anderen doet voortbestaan, de schepping, het onderhoud, het bevestigen van de Attributen van volmaaktheid, zonder de wijze ervan te zoeken, noch antropomorfisme. Vervolgens ging hij over tot de vermelding van de verplichte aard van het geloof in de profeetschap van Muḥammad, moge de lof en de vrede van Allah met hem zijn, en dat hij naar de hele mensheid is gezonden. Daarna legde hij uit dat de nobele Koran het Woord van Allah is, ongeschapen, de bevestiging van de visie van Allah door de gelovigen in het Hiernamaals, en vervolgens enkele zaken van het onzichtbare waarin de Mensen van de Sunna geloven, zoals het bekken, de voorspraak, de Troon en de Voetbank. Daarna noemde hij een van de pijlers van het geloof, namelijk het geloof in de voorbeschikking en het lot, en waar de Mensen van de Sunna en de Groep in dit opzicht in geloven.

Vervolgens ging hij over tot de definitie van het geloof en de verduidelijking van zijn pijlers en het feit dat het groeit en afneemt, waarbij hij de weg van de Mensen van de Sunna verduidelijkte tussen die van de Khawarij en de Murji'ah, net zoals hij liet zien waar de Mensen van de Sunna in geloven met betrekking tot de nobele Metgezellen, moge Allah tevreden over hen zijn. Vervolgens behandelde hij enkele tekenen van het Laatste Uur en wat er zal gebeuren op de Dag des Oordeels. Ten slotte sloot hij zijn verhandeling af met de verduidelijking van het evenwichtige karakter van deze religie, en dat zij zich in het juiste midden bevindt tussen overdrijving en verwaarlozing.